Yazar: Gizem

“Benim asistanım ise kişiye özel şarkıları sevmediğimi biliyor. Geçmişin paslı bellek modüllerinden nostaljik parçalar getiriyor bana. Sevmiyorum çünkü benim için bir sanat eserini cazip kılan onun ardında bir insanın hissettiklerinin yatıyor olması. Sevgi, korku, hüzün ya da sevinç… Aşktan ya da yalnızlıktan içi dolmuş, oturmuş şarkı yazmış. Değerli olan bu. Yoksa bir kod neyi hissedebilir ki?”

Bu öyküde unutulmuş değerlerin, bastırılmış sezgilerin ve doğayla bağın yeniden çağrılışını okuyacaksınız. Şamanik ritüeller, ruhlara seslenen davullar ve kutsal sessizlikler, yozlaşmış sistemin gürültüsüne karşı ruhani bir isyan başlatıyor.

“Merhamet,” uykusuz bir gecede başlayan bir vicdan yolculuğu. Bir babanın, oğlunun karanlıkla yüzleşmesine tanık olduğu bu hikâye; aile bağları, adalet ve insan ruhunun sınırlarını sorguluyor. Sessiz bir isyanın ve derin bir sevginin öyküsü.

Onu yatağında buram buram terleten tavşanın fırlamış dişleri ya da pörtlek gözleri değil, soruyla birlikte zihninde açılan tekinsiz bir idraktı: gerçeklik zemininin ayaklarının altından kaydığını hissetmesiydi.

Alara, gerçeğin ve simülasyonun iç içe geçtiği absürt, bulmacalarla dolu renkli bir kâbustan uyanır. Gözlerini açtığı yer ise nükleer savaşla yıkılmış bir dünyadır. Sığındığı yeraltı odasında, insanlığın geride kalan acı bir “tortu”su olduğunu fark eden Alara için asıl varoluş mücadelesi ve karanlık döngü şimdi başlayacaktır.

Doğanın kuralı budur: Güçlü, güçsüzü yok eder. Köpekler, insanın güçsüzlüğünün kokusunu aldı.

Biri diğerini fütursuzca ezen iki düşman halkın çocuklarının özgürlük için tek umudu aşk, tek yolu ise bilinci dijital ortama aktarmaktır. Geçtiğimiz ay Karıncafil Dergisi’nin 7. sayısında yer alan öyküm “Kurbağa Prens” burada.