Kategori: Öykü

Peki sanal değil de fiziksel bir ortamda olduğundan nasıl emin olabilirdi? Eğer burası fiziksel bir yerse, neredeydi? Eğer sanal bir yerse… Yutkundu. Neredeydi?

Doğanın kuralı budur: Güçlü, güçsüzü yok eder. Köpekler, insanın güçsüzlüğünün kokusunu aldı.

Biri diğerini fütursuzca ezen iki düşman halkın çocuklarının özgürlük için tek umudu aşk, tek yolu ise bilinci dijital ortama aktarmaktır. Geçtiğimiz ay Karıncafil Dergisi’nin 7. sayısında yer alan öyküm “Kurbağa Prens” burada.

Toplumdaki garip değişimin bir salgın olarak adlandırılması bile çok uzun sürdü. Bir şey adı konulana kadar görünmezdi. Nihayet görünür olduğunda […]

Bu öykü ilk olarak Novelius Edebiyat‘ta yayınlanmıştır. Yemyeşil dağlarla çevrili bir vadide kurulmuş bir şehir devleti vardı. Yerleşim planı öyle […]

Astronomlar yirmi yıldan uzun bir süredir uyarıyordu: “Ni ölüyor.” Yıldızlar, nizzalar gibi doğar, büyür ve ölürdü. Büyük yıldızların ömrü daha kısa sürerdi.

Kedim Peri bir öğlen vakti bunaltıcı düşlerden uyandığında, kendini benim yatağımda bir insana dönüşmüş olarak bulmuş.

“Okyanusun ortasında, 68 paralelindeyiz.”

“Sorun da orada işte. Ağabey biz niye araştırma biteli iki ay olmasına rağmen hâlâ okyanusun ortasındayız?”