Kategori: Öykü

Onu yatağında buram buram terleten tavşanın fırlamış dişleri ya da pörtlek gözleri değil, soruyla birlikte zihninde açılan tekinsiz bir idraktı: gerçeklik zemininin ayaklarının altından kaydığını hissetmesiydi.

Alara, gerçeğin ve simülasyonun iç içe geçtiği absürt, bulmacalarla dolu renkli bir kâbustan uyanır. Gözlerini açtığı yer ise nükleer savaşla yıkılmış bir dünyadır. Sığındığı yeraltı odasında, insanlığın geride kalan acı bir “tortu”su olduğunu fark eden Alara için asıl varoluş mücadelesi ve karanlık döngü şimdi başlayacaktır.

Doğanın kuralı budur: Güçlü, güçsüzü yok eder. Köpekler, insanın güçsüzlüğünün kokusunu aldı.

Biri diğerini fütursuzca ezen iki düşman halkın çocuklarının özgürlük için tek umudu aşk, tek yolu ise bilinci dijital ortama aktarmaktır. Geçtiğimiz ay Karıncafil Dergisi’nin 7. sayısında yer alan öyküm “Kurbağa Prens” burada.

Toplumdaki garip değişimin bir salgın olarak adlandırılması bile çok uzun sürdü. Bir şey adı konulana kadar görünmezdi. Nihayet görünür olduğunda […]

Bu öykü ilk olarak Novelius Edebiyat‘ta yayınlanmıştır. Yemyeşil dağlarla çevrili bir vadide kurulmuş bir şehir devleti vardı. Yerleşim planı öyle […]

Astronomlar yirmi yıldan uzun bir süredir uyarıyordu: “Ni ölüyor.” Yıldızlar, nizzalar gibi doğar, büyür ve ölürdü. Büyük yıldızların ömrü daha kısa sürerdi.

Kedim Peri bir öğlen vakti bunaltıcı düşlerden uyandığında, kendini benim yatağımda bir insana dönüşmüş olarak bulmuş.